Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

* Χριστούγεννα!!! *

.

Ήρθαν επιτέλους!

25 Δεκεμβρίου 2008




I'm dreaming of white Christmas
Just like the ones I used to know!




Ααααχ... χιόνι...!

Που τέτοια τύχη εδώ στην Αθήνα!

Νομίζω πως πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς που δεν κάναμε Χριστούγεννα με κοντομάνικες μπλούζες!!!

Εγώ σας αφήνω για την Γιορτή των Χριστουγέννων με θερμές ευχές μέσα από την καρδιά μου για να έχουμε υγεία πάνω από όλα, ένα πλατύ χαμόγελο να στολίζει πάντα τα πρόσωπά μας και ότι και αν γίνει, εμείς να μην το αφήνουμε να μας παίρνει από κάτω και να ανακάμπτουμε, δίνοντας δυναμη στον εαυτό μας κ στους γύρω μας!







ΚΑΛΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ
ΓΙΟΡΤΕΣ
!

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Θέμα συζήτησης: απιστία.

Υπόθεση: Ένας άντρας, νέος, πολύ εμφανίσιμος, με περιουσία, με ΤΕΛΕΙΟ αυτόκινητο και δική του επιχείρηση, έχει εδώ και 4 χρόνια μια κοπέλα.

Ταυτόχρονα περνάει κάποιες στιγμές και με άλλες κοπέλες άσχετες και πρώην του.

Η κοπέλα του δεν ξέρει τπτ! Ζει στο ροζ συννεφάκι της, γιατί την συμφέρει αλλά κυρίως γιατί ο εν λόγω κύριος δεν της αφήνει περιθόρια να μάθει για τις περιπέτειές του.

Η κοπέλα του τον κυνηγάει από πίσω. Δεν τον αφήνει σε ησυχία. Αλλά αυτός, παμπόνηρος, δεν της δίνει δικαιώματα και επιπλέον καλύπτει και όλες τις άλλες χωρίς να γνωρίζουν και πολλά πολλά για τη σταθερή του σχέση.

Κάθε φορά που είναι με μία από τις "τριγύρω" κοπέλες και το τηλέφωνο χτυπά και είναι η κοπέλα του, είτε το κλείνει χωρίς να το σηκώσει, είτε προφασίζεται δουλειά κ την κλείνει με συνοπτικές διαδικασίες.

Το γεγονός οτι κλείνει το τηλέφωνο στην κοπέλα του, κάνει την άλλη να αισθάνεται καλά, διότι πιστεύει πως αδιαφορεί για την κοπέλα του ενώ είναι μαζί της, άρα θα αδιαφορεί και γενικά για αυτήν. Συνεπώς αυτό την κάνει να πιστεύει πως δεν τα πάνε καλά, άρα θα χωρίσει κ θα είναι μαζί της.



Συμπέρασμα: αυτός κάνει ό,τι θέλει ανενόχλητος, η κοπέλα του δε μαθαίνει τπτ, συνεχίζοντας έτσι τη "σχέση" τους ακάθεκτοι, οι άλλες απολαμβάνουν τις στιγμές μαζί του και τίποτε παραπάνω, αλλά χαίρονται που τρώει άλλη το κέρατο και όχι αυτές.



ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ???

*******************************************************


-----------> Update! <-----------



Ε! Ήρθε η ώρα να πω κι εγώ τη δική μου γνώμη!


Βασικά σε πλειοψηφία πιστεύτε ότι κανένας δεν είναι κερδισμένος.


Εγώ πάλι.. είμαι σχεδόν πεποισμένη ότι κερδισμένη είναι η μόνιμη σχέση του.
Από όλες τις απόψεις: γτ την επέλεξε για μόνιμη και νομιμη σχέση του, γτ για εκείνη τπτ απο αυτά δε συμβαίνουν και ζει στο ροζ της συννεφάκι, ανενόχλητη και όλα πάνε καλά, γτ εκείνη είναι κατωχυρωμένη καθώς ότι και να γίνει αυτός πάλι σε αυτή θα γυρνάει και τέλος δεν παίρνει στους όμους της καμία αμαρτία!
Ακόμα και αν τα χαλάσουνε εκείνη βγαίνει κερδισμένη, με μια καλή κ δυνατή εμπειρία!

Οι χαμένοι είναι ο εν λόγω κύριος, γτ είναι ανώρημος και ολίγον τι μ@λ...κς, και η ερωμένη, ειδικότερα εαν αυτή την έχει πατήσει μαζί του!

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Τρελαίνομαι!!!






Μου αρέσουν τόοοοσοοο πολύ τα χριστουγεννιάτικα μπαστουνάκια καραμέλας!!!
Μα τόσο όμως!







Τα παρακάτω αποτελούν εναλλακτικές ιδέες για το τι μπορείται να κάνετε με ένα γλυκό μπαστουνάκι στις γιορτινές μέρες:








Όταν είδα αυτή τη φωτό... μου έτρεξαν τα σάλια...!!!



Θέλω τώρα ζεστή σοκολάτα με μπαστουνάαακιιιιι και σαντιγύ!!!

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Αθώα!!!



Με mail πριν λίγο μου στάλθηκε η εν λόγω φωτο...!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Κεφάλαιο 8




Γράμμα, ερωτική εξομολόγιση της κοπέλας προς το αντικείμενο του πόθου της, τον αγαπημένο της, που είναι τώρα μακρυά.




""Αγαπημένε μου,



Από τη στιγμή που μπήκες στη ζωή μου, αποτέλεσες ένα ορόσημο.

Τίποτε δεν ήταν ίδιο με πριν. Όλα είχαν μια διαφορετική όψη, όλα έλαμπαν. Μαζί τους κι εγώ!

Θυμάσαι που μου έλεγες, κοιτάζοντάς με βαθειά στα μάτια: "Λάμπεις! Το ξέρεις?!", κι εγώ σου απαντούσα: "Λάμπω επειδή εσύ με φωτίζεις! Είμαι το ετερόφωτο ουράνιο σώμα, που φωτίζεται από το δικό σου φως, ήλιε μου!".

Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό που περνώ μαζί σου, μου φαντάζει πολύτιμο, σαν ένα τεράστιο μαργαριτάρι που μόλις έβγαλα με τα ίδια μου τα χέρια μέσα απο το βυθό της θάλασσας!

Ω, αγαπημένε μου!

Το να ζω την κάθε μου μέρα στο πλάι σου, είναι σαν να μου χάρισαν οι αγγέλοι ένα όμορφο μέρος στον Παράδεισο, δίπλα τους.

Η ματιά σου, το άγγιγμά σου, η αγκαλιά σου, το φιλί σου είναι σαν τα αστέρια που έπεσαν από τον ουρανό κατευθείαν στα πόδια μου.

Η καρδιά μου είναι απόλυτα παραδομένη στα χέρια σου.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να με κοιτάξει όπως εσύ κ να κάνει το κορμί μου να ριγίσει με αυτή του τη ματιά. Και αυτό το απίστευτο ρίγος που κάθε φορά με διαπερνά, δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο πάνω στη Γη.

Είσαι μοναδικός για μένα. Η αγάπη μου για σένα είναι μοναδική και ανιδιοτελής.

Ο έρωτάς μου, πέρα από κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, νύχτα με τη νύχτα.

Ζω για τη στιγμή που θα ανταμώσουμε ξανά, που θα βιώσουμε ξανά αυτό το μαγικό σμίξιμο των ψυχών και των σωμάτων.

Ζω για τη στιγμή που ο χρόνος θα αρχίσει πάλι να κυλά από εκεί που τον σταματήσαμε.

Σ'αγαπώ και θα σ'αγαπώ για πάντα.


Η μικρή σου Αγάπη.""




Ένα απίστευτα ρομαντικό και συγκινητικό γράμμα από μια αγαπημένη-Πηνελόπη, προς τον αγαπημένο-Οδυσσέα της!


Η αγάπη, όσο μακρυά και αν απέχουν τα κορμιά, ενώνει πάντα τις ψυχές των ανθρώπων που αγαπιούνται πραγματικά.

Και εκείνη ξέρει πολύ καλά ότι η αγάπη είναι αυτή που θα φέρει πίσω τον καλό της!




Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Δέντρα.

Τη σήμερον ημέρα άλλα δέντρα καίγονται....



Βλέπε Δέντρο Συντάγματος στο πριν:
(φωτο τραβηγμένη από εμένα το Σάββατο το απόγευμα, πριν απο τα επισόδεια)

















και στο μετά του:
(δανείζομαι τη φωτό απο τον troupdim)

















Και άλλα δέντρα στολίζονται!
Καλέ στολίσαμε! Κουκλί το κάναμε το δέντρο! Γεμάτο με στολίδια και παιχνίδια!!!





Και τα στολίδια του.. θεϊκά!!!













σημείωση: το δέντρο αυτό δεν είναι δικό μου. στόλισα δέντρο σε άλλο σπίτι φέτος! όποιος ενδιαφέρεται να του στολίσω το δικό του δέντρο κ του άρεσε αυτό, ας απευθυνθεί στη γραμματέα μου για να κλείσει ένα ραντεβού στο χώρο του!

Τα μεγάλα πνεύματα...

.
... ΠΑΝΤΑ συναντιώνται!!!


Δεν γίνεται να διαβάζω κείμενο ανθρώπου που έχουμε να μιλήσουμε 1 χρόνο και να με παίρνει τηλέφωνο την ίδια ώρα!!!


Κάτι παίζει!


Τα πνευματικά μας vibes είναι τελικά τόσο ισχυρά, που μπορούν να φτάσουν μέχρι κ τη Θεσσαλονίκη?
Ή μήπως τελικά το όλο σκηνικό ήταν μια απλή σύμπτωση?
.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Λόγια και συναισθήματα οργής κ πόνου.

.

Δεν είχα σκοπό να αναφέρω κάτι για το θέμα που ταλανίζει εδώ και 3 μέρες την πρωτεύουσα και άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Είμαι συγκλονισμένη από το απάνθρωπο θέαμα που αντικρίζω στην οθόνη της τηλεόρασής μου.

Είμαι οργισμένη από τις συμπεριφορές των ανθρώπων.



(φωτο από το in.gr, το δέντρο του Συντάγματος να καίγεται.)



Οι αντιεξουσιαστές να ξεσπούν, σπάζοντας τις περιουσίες των απλών ανθρώπων, που δεν τους έχουν φταίξει σε τίποτα, αλοδαποί να λεηλατούν τα κατεστραμένα μαγαζιά, η αστυνομία ανύπαρκτη για τους αθώους, τους ανυπεράσπιστους και τους εγκλωβισμένους και οι ειδήσεις του εξωτερικού να προπαγανδίζουν ασύστολα, ώστε οι τουρίστες να αποφύγουν την Ελλάδα ως προορισμό για τα χριστούγεννα, ενώ όσοι ήδη βρίσκονται εδώ να αποφύγουν το κέντρο της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας και να είναι σε εγγρήγορση γενικότερα.



Υπό κατάληψη τα πανεπιστήμιά μας μεχρι την Τετάρτη και κλειστά τα γυμνάσια κ τα λύκεια για μια μέρα, εν αναμονή της πανελλαδικής απεργίας της Τετάρτης 10 του μηνός.



Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για τα τωρινά συμβάντα αναφέρει σε κάποιο σημείο: Εμείς οι ίδιοι βγάζουμε τα μάτια μας με τις πράξεις μας.

Και έχει δίκιο.




Update
"Δεν το πιστεύω! Μας κυνηγάνε κ μας δέρνουνε! Αυτοί οι άνθρωποι είναι φονιάδες, είναι ανεκπέδευτοι, είναι απίστευτοι άνθρωποι.", ακούγεται η έντρομη φωνή του Γιώργου Κακούτη ρεπόρτερ, που στο ηχητικό απόσπασμα ραδιοφωνικής εκπομπής περιγράφει το χρονικό του ξυλοδαρμου δύο 15χρονων παιδιών και του αποδοκιμασμού των ΜΑΤ από τους περαστικούς.
ΕΔΩ για το βιντεάκι με το απόσπασμα. (συγκλονιστικό)
.

When everything works against everything!

Όταν τίποτα δεν είναι με το μέρος σου.

Όταν οι επιθυμίες σου είναι αδύνατων να πραγματοποιηθούν.

Όταν ψαχνεις για ένα στήριγμα και δεν υπάρχει ούτε κλαρί στον άνεμο για να πιαστείς να πάρεις δύναμη.

Τότε είναι που λες... ΟΚ! Να περιμένω τίποτα άλλο, ή ήταν αρκετά αυτά για σήμερα?



Το μόνο που μου δίνει ελπίδα αυτή τη στιγμή είναι ένα πλαστικό αστέρι, που μου θυμίζει το αστέρι που οδήγησε τους 3 Μάγους στο Χριστό την ημέρα της γέννησής Του.

Μου δίνει την εντύπωση ότι η ελπίδα για ένα τέτοιο αστέρι, που θα σε οδηγήσει στο σωστό δρόμο για την πραγματοποίηση των στόχων σου, είναι υπαρκτή.




Το θαύμα των Χριστουγέννων είναι για μένα το να δίνουμε στους άλλους την αγάπη μας απλόχερα, καθημερινά και όχι με το σταγονόμετρο και μια στο τόσο.



Λίγο φως.. και θα γίνει το σκοτάδι ουρανός!
..όπως λέει κ το τραγούδι!

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Πάμε θέατρο?

Χτες και μετά από πρόσκληση της υπευθύνου μας στη δουλειά, παρακολουθήσαμε
το κωμικό θρίλερ "Δεν μπορώ να μείνω μόνη μου",
όπου πρωταγωνιστεί η Δήμητρα Παπαδοπούλου και παίζεται στο Θέτρο ΚΙΒΩΤΟΣ (Πειραιώς 115).




Μαζί της παίζουν ηθοποιοί: Mάριος Αθανασίου, Κώστας Ανταλόπουλος, Κώστας Αποστολάκης, Ελένη Καρακάση, Κατερίνα Νικολοπούλου, Γιάννης Στεφόπουλος, Δημήτρης Τσέλιος.


Πολύ γέλιο!!!


Πολύ έξυπνες ατάκες και πάρα πολλές μαντινάδες!!!


Ο κάθε ηθοποιός έδωσε ρέστα στον τομέα κ στο ρόλο του! Είχε ο καθένας τον πρωτότυπο χαρακτήρα του κομμένο και ραμένο στα μέτρα του!


Η Δήμητρα Παπαδοπούλου... ΘΕΑ! Περιττά τα λόγια μου!




Και quizακι για εσας: Πως λένε την ποδιά οι Κρητικοί???

Για να σας δω... ξέρετε?





Επόμενη στάση: ΜΗΔΕΙΑ2 .. ...τα καθέκαστα, στην επόμενη ανάρτηση!

.

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

Αντιφάσεις χρόνου.

.

Ποτέ δεν είδα τον εαυτό μου τόσο χαρούμενο, τα μάτια μου τόσο λαμπερά, το χαμόγελό μου τόσο μεγάλο.


Ποτέ δεν είδα τον εαυτό μου τόσο πεσμένο, τόσο λυπημένα τα μάτια μου κ το χαμόγελό μου ανύπαρκτο.

Ποτέ δεν έννιωσα τόσο όμορφα έντονα συναισθήματα.

Ποτέ δεν έννιωσα τόσο έντονη θλίψη.

Δεν πέρασα ποτέ τόσο όμορφες στιγμές.

Δεν πέρασα ποτέ τόσο άσχημες στιγμές.

Δεν βρέθηκα ποτέ τόσο ψηλά στον ουρανό.

Δεν βρέθηκα ποτέ τόσο βαθειά χωμένη μέσα στη γη.

Ποτέ ξανά δεν αισθάνθηκα τόσο πλήρης.

Ποτέ ξανά δεν αισθάνθηκα τόσο άδεια μέσα μου.

Ποτέ μου δε ζήτησα τόσα πολλά πράγματα.

Ποτέ μου δεν πίστευα ότι δεν μπορώ να έχω τίποτε από αυτά που έχω ζητήσει.





Until the next time- Rosebleed






there is no time until the next time...

.

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

At last!

ΗΟ ΗΟ ΗΟ ΗΟ!!!


Η σύνδεσή μου αποκαταστάθηκε, τωρα έχω και τηλέφωνο και ίντερνετ κ μπορώ πλέον να κάνω τις αναρτησουλες μου με περισσή άνεση από το γραφείο μου!!!


Το πνεύμα των χριστουγέννων έχει ήδη αρχίσει να με διακατέχει!


Έπειτα από μια πρόσφατη εξόρμησή μου στα βόρεια κ πιο συγκεκριμένα στο γνωστό κ μη εξαιρεταίο The Mall, άρχισε να μου ανεβαίνει η διάθεση, καθώς το πολυκατάστημα είναι στολισμένο από την κορυφή μέχρι τα νύχια, όπως κ κάθε χρόνο άλλωστε!


Αστεράκια κρέμονται από το ταβάνι, γιρλάντες κοσμούν τις άκρες των δαπέδων κ δεντράκια ξεπετάγονται σε κάθε γωνία του καταστήματος! Χριστουγεννιάτικο πνεύμα κ επιτομή της διακόσμησης!!!



Σήμερα 1η Δεκεμβρίου ημέρα κατά του AIDS και πολλοί συμπλογκίτες έχετε κάνει αναρτήσεις για αυτό το θέμα. Ενδικτικά διάβασα κ σας προτίνω την ανάρτηση της ανυπέρβλητης Sweet and Bitter, καθώς και του αγαπητού Brainwaves, που ως γιατροί σίγουρα έχουν κάτι πιο σπουδαίο να μας πουν πέρα από το ότι η προφύλαξη είναι πάνω από όλα στον έρωτα!

Στους σταθμούς του Μετρό στην Αθήνα μοιράζουν ενημερωτικά φυλλάδια φοιτητές κ φοιτήτριες της Ιατρικής Αθηνών και είναι πρόθυμοι να ενημερώσουν τον κόσμο κ να απαντήσουν σε όποια απορία έχουν πάνω στο θέμα! Προσωπικά τους συγχαίρω!


Και τέλος, χτες το βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα ήμουν αυτόπτης μάρτυρας της ανέγερσης του Αθηναϊκού Χριστουγεννιάτικου Δέντρου στην Πλατεία Συντάγματος!

χιχιχιχι!

Εμ.. τι! Ή είμαι καλικαντζαράκι ή δεν είμαι!!!




Κ Α Λ Ο.. Μ Η Ν Α.. Σ Ε .. Ο Λ Ο Υ Σ !