Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Τώρα έμαθα.


Μετά από πολλά μαθήματα άρχισα πραγματικά να καταλαβαίνω τι πρέπει και τι δεν πρέπει, ποιοι αξίζουν κ ποιοι όχι.

Έμαθα να λέω όχι.

Έμαθα να βάζω φρένο στον εαυτό μου και να μην κάνω τα χατίρια όλων.

Έμαθα να λέω "δεν αξίζει".

Προσπαθώ πλέον να κάνω μονάχα αυτό που ευχαριστεί εμένα.



Μπορεί ακομα να είμαι στην αρχή, αλλά όντας η αρχή το ήμισυ του παντώς, θεωρώ πως είμαι σε καλό δρόμο.





Η ζωή είναι πολύ μικρή για να αναλωνόμαστε σε πράγματα ανούσια που δεν μας προσφέρουν τίποτα.

5 σχόλια:

Katerina είπε...

έτσι ακριβώς...
η ζωή είναι πάρα πολύ μικρή...

χαμογέλα!!

καλημέρα :))

sarper? είπε...

"Η ζωή είναι πολύ μικρή για να αναλωνόμαστε σε πράγματα ανούσια που δεν μας προσφέρουν τίποτα"
Έτσι ακριβώς κι έρχεσαι στην δικιά μου θεωρία. Η ζωή μπορεί να είναι μικρή αλλά μπορούμε να τη ζήσουμε με μεγάλες στιγμές.
=))

Από μικρό κι από τρελό είπε...

@ Katerina: χαμογελώωωωωω!!!!! :))))




@ sarper: ααα τι ωραίο αυτό!!! όχι απλά μεγάλες στιγμές... τεράστιες!!!!!



σματς!!!!

Foteini είπε...

h zwh einai mikri gia na einai 8liverh mikro mou!
filakia!!!!!!!

amana είπε...

καλά μαθήματα αυτά όταν τα παίρνουμε... ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ.