Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Πίστη κι εφιάλτες.


Είμαι ένας άνρθωπος θρησκευόμενος που το εκφράζω με το δικό μου τρόπο.

Πιστεύω στο Θεό και κατά συνέπεια πιστεύω και στο αντίθετό του, το οποίο θα το ονομάσω "κακό" και ο καθένας μπορεί να το χαρακτηρίσει με όποιο προσωνύμιο θέλει. Άλλωστε υπάρχουν πολλά.
Δεν ξέρω κατά πόσο εντάσσεται στα πλαίσια της θρησκείας αυτό που θα πω, αλλά εγώ πλέον έχω αντιληφθεί τι είναι το "κακό" στη ζωή ενός ανθρώπου.

Το "κακό" έχει πολλές μορφές, αλλά πάντα είναι συγκεκριμένες. Είναι ένας άνθρωπος που σου κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή χωρίς να του έχεις κάνει κάτι, είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να σε βοηθήσει σε μια δεδομένη στιγμή χωρίς να του κοστίζει η βοήθεια και τελικά να μην σε βοηθάει. Είναι το λάθος timing σε ορισμένες καταστάσεις. Είναι η κακή ενέργεια και η ζήλια που εκπέμπουν ορισμένοι ζηλόφθονες άνθρωποι. Είναι ο ίδιος μας ο εαυτός όταν εκείνος δεν μπορεί να λάβει μια σωστή απόφαση για τη ζωή, το τώρα, το αύριο και παιδεύεται σε φαύλους κύκλους και πνίγεται σε μια κουταλιά νερό.


Κι όταν τα όνειρα σου δείχνουν τελικά το πραγματικό?
Τότε τους χαρακτηρίζεις εφιάλτες και προχωράς μπροστά σαν να μην έχει γίνει τίποτα?
Ή μήπως κρατάς και μια πισινή..?

Τα όνειρα είναι το υποσυνείδητό μας. Αυτό που στην καθημερινή μας ζωή δεν βλέπουμε, λόγω άλλων "υποχρεώσεων", το υποσυνείδητο το βλέπει καθαρά. Ένας τρόπος να μας δείξει τι βλέπει είναι να το εμφανίσει μέσω των ονείρων. Όχι πάντα, βέβαια, και όχι σε όλους. Αλλά ορισμένες φορές είναι αλάνθαστο.

Μια τέτοια φορά συνέβη και σε μένα. Έχουν συμβεί κ άλλα, αλλά αυτό ήταν το πιο χτυπητό που σε κάνει να λες "μα δεν μπορεί!".

Άνθρωπος υπεράνω υποψίας λοιπόν, για μένα ο καλύτερος άνθρωπος, κάποια χρόνια πριν, μου εμφανιζόταν στα όνειρά μου κατεξακολούθηση ως άνρθωπος-τέρας! Με το πέρας των ημερών ο άνθρωπος αυτός έγινε ο χειρότερός μου εφιάλτης στον ξύπνιο μου, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν αλλάξει αυτά τα δεδομένα.



Μόνο ένα πράγμα με στενοχωρεί. Ότι εφόσον το "κακό" είναι τόσο ανθρώπινο.. γιατί δεν μπορούμε να το αλλάξουμε και να μεταβάλλουμε τη φύση του???



4 σχόλια:

Miss Pink είπε...

μακρυά απο ανθρώπους που ζηλεύουν τη ζωή σου...
που αντί να προσπαθούν να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι προτιμούν να τραβάν τους γύρω τους στο δικό τους επίπεδο...
γενικα μακρυά απο όποιον δεν νοιώθεις καλά μαζί του
όσο αυτό μπορεί να γίνει βέβαια..
προσοχή!

D.Angel είπε...

Μακριάααααα
Μια κλωτσιά κ έξω απ την πόρτα!
Χα χα χα χα χα
Φιλιά πολλά γλυκιά μου

!sweety! είπε...

Αχ βρε μικρούλι και τρελούλι μου...Αν και σχετικά "πιτσιρίκα" ακόμη έχω καταλάβει πολύ καλά πως οι περισσόεροι άνθρωποι κοιτούν μόνο τον εαυτούλη τους και τη βόλεψή τους.
Προσπάθησε λοιπόν να αποφύγεις όσο περισσότερο μπορείς ανθρώπους που ζηλεύουν ή που κάνουν δήθεν πως σε βοηθούν ενώ στην πραγματικότητα κοιτούν πώς θα επωφεληθούν οι ίδιοι!Ειδικά αυτά τα "σιγανά ποταμάκια" είναι να μην σου τύχουν!

Το υποσυνείδητο πολλές φορές είναι αυτό που μας καθοδηγεί προς τη σωστή κατεύθυνση!Να το εμπιστεύεσαι,όταν μάλιστα σου έχουν δώσει διάφορες λαβές κάποια άτομα.

Και για την προσπάθεια αλλαγής φύσης του "κακού",σκέψου...αν δεν υπήρχε αυτό,δεν θα υπήρχε και το "καλό"!

Σμουτς!!!
Καλό βραδάκι μικρουλίνι!

☆LoUniTa☆ είπε...

πολυ δικιο...
τωρα οσο για το υποσεινηδητο...τι να πω?!ορισμενες φορες απλα σκεφτομαστε τοσο ορισμενα πραγματα που τελικα αυτο οταν κλεινουμε τα ματια δημιουργει τις εικονες του...

εχει τυχει παρολ'αυτα να δω κατι πολυ κακο και αμεσως την επομενη μερα να συμβει κατα γραμμα...
πφφ το λεω και ανατριχιαζω.....

μακρια απο αυτους που εκπεμπουν αρνητικη ενεργεια...ποπο δεν τους αντεχω ουτε σαν ιδεα.

φιλια