
Αγαπημένοι και λατρεμένοι (που άλλο δεν πάει!) φίλοι μου!
Ζήσε το τώρα και άσε το χθες. Με τις αναμνήσεις ποτέ κανείς δεν πήγε μπροστά.
Θα παραθέσω την προσωπική μου άποψη για ένα φλέγον θέμα των ημερών, ξεκάθαρα, με βάση τα όσα γνωρίζω.
[ Το ποστ επίσης αποτελεί κ "απάντηση" αυτουνού εδώ του πόστ του gatodiakritikου!]
Η Ε.Ε. έχει χάσει πολλά από εμάς.
Μπήκαμε με κάποιες προοπτικές ανάπτυξης κ τις χάσαμε όλες στην πορεία.
Θα έπρεπε να βρισκόμαστε πολύ ψηλότερα στη βαθμίδα κ είμαστε στον πάτο, από κακοδιαχείριση κ κατασπατάληση των τόσο πολύτιμων πόρων που μας διέθεταν.
Θεωρώ πως είμαστε έρμαια της μοίρας μας, γιαυτό κ οι δικοί μας μεγάλοι τώρα σκύβουν το κεφάλι.
Τα ΜΜE εκεί (βλ. Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία) δεν διαφέρουν από τα δικά μας.
Εμείς κράζουμε κ μεγαλοποιούμε τα εγχώρια μπάζα μας κ αυτοί κράζουν κ κάνουν την τρίχα τριχιά για τα ευρωπαικά μπάζα, δλδ εμάς! Το κακό που έχουν κάνει, θα φανεί στον τουρισμό μας, όχι στο πώς θα συμπεριφερθούν οι ηγέτες της Ε.Ε. σε εμάς. Αυτό είναι ήδη προδιαγεγραμμένο.
Το καλοκαιράκι έρχεται κ ο τουρίστας πλέον δε θα σκεφτεί να έρθει για σοβαρές "δουλειές" εδώ. Μόνο για χαβαλέ και φτηνό (και πολύ!) ποτό.
Το άλλο κακό είναι ότι πλέον οι πολυεθνικές θα αρχίσουν να αντικαθιστούν το προσωπικό τους με δικούς τους ξένους εργαζόμενους. Ήδη αυτό έχει γίνει στον ΟΤΕ κ μπορεί κανείς να το διαπιστώσει.
Χάσαμε την αξιοπιστία μας. Γι'αυτό κ προσπαθούν να τονώσουν όπως-όπως τις τράπεζες. Γιατί αν την χάσουν κ αυτές τη δική τους, τέρμα πια οι συναλλαγές μας με τους αλλοδαπούς, τέρμα όλα.
Είχαμε την κρίση και τώρα έχουμε κ αυτό. Πότε θα αρχίσουμε να βγαίνουμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο? Εκτίμησή μου.. σε 2 με 2 μιση χρόνια θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα σημάδια της πιθανότητας ανάπτυξης. Προσοχή! Όχι η ίδια η ανάπτυξη! Όσο (σχεδόν) απαισιόδοξο και αν ακούγεται αυτό.
Πολιτική ευθύνη? Σίγουρα. Εγώ το ονομάζω Εθνική ευθύνη, Εθνικό λάθος. Είχαμε την ευθύνη ως πολίτες να διαμαρτυρηθούμε για το κραυγαλέο φαγοπότι τους εις βάρος μας και δεν το κάναμε. Έτσι κάναμε το λάθος. Δεν είδαμε μπροστά, γιατί ο ωχαδερφισμός διακατέχει όλο μας το είναι.
Λυπάμαι. Πολύ λυπάμαι, γιατί ο μόνος που πληρώνει τώρα είναι ο απλός πολίτης.